Nadzieja Zmartwychwstania
w kwietniu 2019

Człowiek umiera a wraz z jego ciałem umiera cała jego intymność. Umierają jego wspomnienia, zasuszone kwiatki i sprane skarpety lądują w śmietniku. Rozszarpują go kruki i wrony, szydząc z jego nagości. A wydeptane przez niego dróżki na trawniku znikają po którymś deszczu.
Poeta Marek Skwarnicki ujął to tak:

Ludzka dusza
jest jak tęcza nad przepaścią,
jak całe życie znika.
I taki wielki żal
jakby zgasła czyjaś miłość
– tych co zostali
przenika
.

Władysław Broniewski - ktoś pamięta jego wiersz pt. Nocny gość? Ku pamięci Siergieja Jesienina. A kto to Jesienin? Na maturze go nie ma, ale można wyguglować.

„Dlaczego pukasz do okien nocą, gdy zasnąć nie mogę?
Dlaczego ciężkim, powolnym krokiem budzisz skrzypiącą podłogę?
A potem stajesz koło mnie, a potem siadasz przy mnie - oczy masz białe,
ślepe i ogromne, ręce masz zimne. Pokazujesz mi plamę wilgotną, ten
ciemny ślad na koszuli i każesz mi dotknąć i każesz do ust przytulić…
I znowu i znowu i znowu stąpasz przez puste mieszkanie, szalone, czerwone słowa
krwią wypisujesz na ścianie. Ach w oczach mi coraz ciemniej, ach coraz boleśniej
w piersi - odejdź, odejdź ode mnie, nie pisz na ścianie tych wierszy! Ja je dobrze znam,
ja je dobrze pamiętam, jak dziecię umarłe pieszczę, wiersze okrutne, wiersze przeklęte,
słowa trumienne, złowieszcze. Nie umiałeś ich zgubić, zapomnieć, poszukać jaśniejszych, milszych - a teraz nocą przychodzisz do mnie i patrzysz na mnie i milczysz… A kiedy odejdziesz
nad ranem oczy bezsenne będą bardzo boleć, wtedy zobaczę zdjęty sznur od firanek
i otwartą brzytwę na stole.”


A z innej strony globu dostajemy haiku:

SEISA (1675 – 1722)

To ciało bezużyteczne
niczym ostatnia śliwka
na drzewie


No właśnie, ciało bezużyteczne, zdepersonalizowane jak wysuszona ostatnia śliwka na drzewie.

A co radzi Jean-Miguel Garrigues (profesor teologii) „W godzinę naszej śmierci”?

Mogłem przekonać się o niezwykłej mądrości zawartej w regule życia mojej wspólnoty zakonnej, która zobowiązuje nas do niegromadzenia żadnych przedmiotów. Nie tylko nie możemy mieć nic na własność, ale co więcej, mamy obowiązek rozstawać się z pamiątkami z przeszłości. Przez siedem lat formacji co pół roku zmieniałem cele. A to bardzo sprzyjało pozbywaniu się zbyt obszernych archiwów, listów, zdjęć… Zawsze źle się czułem wobec czyjejś chęci zatrzymania czasu w miejscu. Nie ma nic smutniejszego niż stare fotografie, chyba że patrzymy na nie w kontekście uwielbienia Boga, który jest wieczny i istnieje zawsze w chwili obecnej. Inaczej bowiem taki powrót do przeszłości stanowi bardzo przykre doświadczenie, które pokazuje „nieodwracalny ślad upływu czasu”, jak pisał Jean Racine, zmusza nas do uświadomienia sobie, że jesteśmy śmiertelni i wywołuje uczucie tęsknoty za minionym czasem na sposób bardzo pogański, tak jakby czas ten był nieodwołalnie utracony.

Zrozumiałam, że mamy się pozbywać wspomnień za życia jeszcze, zacierać swoje ślady w trawie każdego dnia. One nie mają znaczenia.

C. K. Norwid po swojemu wykłóca się z tym problemem:

Żegnam was, o lube ściany,
Skąd, dziecinne strzegąc łoże,
Chrystus Pan ukrzyżowany
Promieniami witał zorze.
A i dzisiaj, choć dokoła
Pasożytne pną się zioła,
Z ziół i pustek krzyż brązowy
Błogosławi mi na drogę.
Ostatni to sprzęt domowy,
Który jeszcze żegnać mogę -
Cóż więc jeszcze dodać mogę,
Bym zapłakał, idąc dalej? -
(…)
I ta myśl, i te wspomnienia,
I weselszych przeczuć tysiąc,
Zwitych w tęczę odrodzenia,
Którą Twórca raczył przysiąc,
(…)
Jeśli nawet Sfinks nauki
Marnym się okaże płazem,
Mamże, w szare strącon bruki,
Dla spokoju zostać głazem?
Mamże, ojców tłocząc kości,
Wołać głosem znikczemnienia:
"Witaj mi, obojętności,
Ideale doświadczenia!"
Nie - choć piorun po piorunie
Gorejące wstęgi wije,
Ja w spienionych wałów runie
Zakrwawioną pierś obmyję.
Pierś obmyję, lub rozbiję! -
(…
)

Zostawiam Szanownych Czytelników z własnymi przemyśleniami w czas Wielkanocnych rytuałów i misteriów.



Zofia Prysłopska

Kartka z kalendarza   sobota 25 maja 2019 » 
Imieniny
Magdaleny, Grzegorza, Urbana
Polecamy
34 zwycięzców naszego konkursu!
Komunikat! Zamykamy na czas nieokreślony konkurs "strumieni". Wszystkie wiersze są dostępne w serwisie w zakładce Konkurs. A wszyscy zwycięzcy w linku powyżej.
Polecamy książki
Józef Zaprucki to największy polski znawca i propagator twórczości Fedora Sommera»