Wybrane wiersze Heleny Gordziej

Jest w ludzkiej pasiece ul

przeznaczony dla trutniw

w nim przestpcy doskonal

rzemioso bezprawia

pod oson chorych paragrafw

na wosku nadziei

zawieszaj ycie

nieuleczalnie chore na przewinienia

zaprzepacili moliwo

reanimacji sumie

osaczeni kolczastym drutem

z dugoci wyplutej liny

stawiaj kaba przeklestwa

Poezja wypia ze mnie

yciodajne soki

wsczya w krwioobieg pokrzywdzonych

staam si wdow

po utracie wersw

w aobie pustki

zbieram okruchy straconego czasu

Zapomniaam stopniowania dramatu

pociemniaa jasna karnacja wntrza

soce wzdraga si przenikn

jej sfer

Przygarniaam ludzi zepchnitych

na pobocza

a wpadam w studni

gdzie cembrowina zapomniaa

wilgotnego echa

Gdybym moga przypomnie sobie

opal grzechu

przepowiedni wiatru

drzew rozumn przestrog

Wilcza noc

skowytem wabi groz

ksiyc w peni

leniwe cielsko uoy

na czubach sosen

sowa przenikliwym wzrokiem

przeszywa gszcze

trzask amanych gazi

sygnalizuje stpanie

grubego zwierza

trwoga strzye uszami

nasuchuje charkotu

umiercanego mieszkaca kniei

cika powiernica tropw

pokornie przylega do podoa

zzibnite ptactwo

wyczekuje zorzy

eby hod odda uroczysku

w kolorze purpury

Kiedy

na peronie niedaleko wiey

czeka na mnie kto

kto zaufa mioci

i wierzy e jest niezniszczalna

trwaa jak wiersz klasycznej poezji

Byam jego pierwsza zwrotk

melodyczn jak poszum wiatru

w rozwianej czuprynie traw

Nie sprawdzia si przepowiednia

sw szeptanych usta w usta

nie pomoga reanimacja serc

Czas nasycony przepychem chwil

uwiz w potrzasku przestrzeni

dwik czuej mowy przemieni

w posg milczenia

w samym rodku lata

List do Najwyszego

Przez okienny witra patrz w niebo

przybrao barw soczystej zieleni

be i czerwie upikszaj drzewa

wiem e tam jeste

czuwasz nad czowieczym ubstwem

Chc popatrze przez koloryt szyb

bo moja szaro wyraana modlitw

pewnie Ci zmczya

i te nieustajce proby

wstydz si ich bo okrelaj bezradno

a zawsze chciaam by samodzielna

Wbijam wzrok w gsty brz szkieek

koloru cikiego jak wrota nocy

modl si o deszcz - to nie ebractwo

ale troska o wiat rolin

na ktrym ci zaley

modl si o cudze zdrowie –

wysza forma jamuny bo nie dla

prosz

moe modlitwa dotrze na wysokoci

czytelnym okreleniem nadawcy

(Z „Wokandy sumie” – Pozna 2006)

Wiersz

znaczy z barwy sw

na kronie rzeczywistoci

utka w tysicach splotw tkanin

wersami powizan z dusz

bez supekw i frdzli

umie porusza skamielin wntrza

drugiego czowieka

Poeto nosisz w sobie szyfr

moc przypisan wybranym

do rozdawania znakw porozumie

W taki wiersz dobrze jest wple

tsknic nocy

krzyk zaprzedanego dnia

mona tez cudzym grzechem

obarczy swoje sumienie

eby tamten czowiek mg

cho przez chwile y bez trwogi

Maestro Chopin - dzikuj

1.

Czyste jak rdo dwiki fortepianu

ponaglaj krew do szybszego krenia

Serce bije niecodziennym rytmem

zdziwione e bez lekw

nie czuje zakce

Tumacz – to sprawa Mistrza

On gra dla nas eby oczyci

wntrza zapylone materi za

Teraz pynie yach muzyka

jej pikno najdoskonalszym lekiem

Zostanie w nas jej urok

a kiedy minie noc

rano z umiechem powitamy

napotkanego czowieka

Obejmiemy brzoz

ebrakowi wsuniemy do rki banknot

psa poprosimy o podanie apy

przytulimy zzibnity gaz

Wsun jzyk

midzy wargi dziupli

w ciepym pocaunku

nasienie chwastu

zapada w prchno

na poczcie zieleni

Krzyk ptaka

przywouje z boru Fauna

eby na flecie zagra

romanc mioci

(Z „Piounowych rozogw” –Pozna 2007)