Jana Owczarka wiersze melancholijne o zmarych

CMENTARZYK PRZY WANGU

spoglda ku dolinom z karkonoskich wyyn

bardzo zmieni si ten kolorowy wiat

kto by pomyla e ludzie innej mowy i obyczaju bd

pochyla si nad kamiennym rytmem gotyckich liter

taka wyspa umarych z drewnianym kocikiem

wytrwale cicha pod choraem lasu

noc czarno ubrane stare Niemki w koronkowych

czepkach szwargoc poufnie

wierkowy br piewa psalm

wiatr wywouje imiona twarde jak ycie

pachnce skoszon k

LICIE

gorzkich lici spada deszcz w nasze sny

jak w autobus ostatni

do zajezdni

zimnym wiatrem padziernik z nas drwi

lni pospnie neony na jezdni

licie te licie zote i czerwone

jak stos listw niewanych w autobusie

bezpowrotnych jak sny

utracone

dry autobus kiedy charczc w ciemno rusza

jaka dama z kos w rku trzy kobiety a za nimi

taszczy zegar starzec czas

to ostatni dzi kurs wiezie nas

do zajezdni ju tylko

niestety

GRNIKOM Z "HALEMBY"

Dzi Barbrka nie bdzie wesoa

Brzmi aob wagonw klekot

Czarn krep lni had ciemne czoa

Czarno w mylach i w sercu nielekko

Smutno dzisiaj w roboczej szatni

Windy ciko zjedaj na d

Nie ma ma brak ojca i brata

Nad kopalni gawronw stada

Wycie syren przecige i guche

Posmutniay nawet gobie

Po Halembie hula zawierucha

Miast radoci dzi pacz na Halembie

W chmurach warkot Chopy ryj chodnik

Widz wiato Ju otwarta Droga

Ju na grze Jakie jasne wiato...

Kaski zdjte kad u Stp Boga

GRB GAJCEGO

bataliony krzyy stoj rwnym rzdem

cisza

tych lici caun

kadzie co rok jesie

nad grobem Gajcego ktry ley

dalej

przykryty lastrykiem opleciony bluszczem

niebo si przetacza bkitem czerwieni

w rozgwiedone noce znicze gwiazd si pal

rkopisw gar ley w katakumbach muzew bibliotek

poke wiadectw

matka ju spoczywa obok Twoich koci

przebrzmia gwar bitewny

miasto ttni yciem

sycha je w oddali

tu s tylko kosy buszujce w tujach

krople deszczu z drzewa

i braterstwo mierci

zapomniana modo oddana

ojczynie

Twj serdeczny umiech

Na spowiaym zdjciu

10.09.97 r.

KIRKUT W LEAJSKU

pochyleni chasydzi

zanurzeni w powych grzywach traw

zanurzeni w ciszy

zamyleni

ich wiat umar

chwiej si jeszcze pomyki liter na omszaych torsach

macew

ich zgrzebne chaaty obrasta laz

limaki rozwijaj nietrwae filakterie

gdy zapada noc i zapala si menora

ksiyca

chasydzi przerywaj milczenie

tocz spr

modl si ognikami pomienistych liter

domi drzew wznosz ku Najwyszemu skarg

cali czarni i powani

starzy mczyni

z ich suchych doni

wypadaj licie

zwinite wite zwoje ktrych wersety wypiewuje na stopniach ohelu

kantor wiatru

ale gdy zblia si wit chasydzi tacz osnuci caunem mgy

rabbi Elimelech uwielbia Bo Chwa

wysokim trelem sowika

MIER POETY

Odleciaa dusza Pana Cogito

opucia wte ciao

i spoglda teraz z wysoka

stojc w blasku niebiaskich wiate

widzi drog

ktr Pan Cogito chodzi we

Lwowie do szkoy

jaskini w Lascaux gdzie

widzia wspaniae malowida

wit ludzkoci katedr w Chartres

wojn odleg o pidziesit lat

wietlnych

zoty warkocz w ktrym si zakocha

i nostalgiczn twarz

Profesora Elzenberga gdy

stawia retoryczne pytania w trakcie

kulminacyjnej czci wykadu

pochylonych nad jego nieruchomym ciaem

bliskich

dusza Pana Cogito

pogodzona ze wiatem

uwolniona

od ciaru ciaa

wdruje teraz jasnym szlakiem

do Tronu Ojca

przy wtrze

lipcowej burzy

Z KADYM ROKIEM

Z kadym rokiem jest ich coraz wicej

Z kadym rokiem s coraz bliej

Wycigaj rce

Modl si

Pacz

Pokazuj Drog

Coraz bardziej wyrani

Coraz bardziej namacalni

Rosn

Jak drzewa

Zamieniaj si w las

W ich wosach gniazda wij ptaki

Po ich rkach skacz wiewirki

Peni mioci i skupienia

Karmi mnie cisz

Karmi mnie modlitw

Symfoni na cze Najwyszego

Niewyobraalnie pikn

1.11.2025 Orle